Z zespołu odchodzą Bożydar (tama kazał mu pilnie się uczyć) i Bachor. Dołącza do nas Żydar (klawisze) - brat Trolla. Wnosi "coś nowego", przez co zespół zmienia barwę i nurt muzyczny. Zmienia się także nazwa na "Enola Gay".
Robimy pięć kawałków, dość dobrych, które mają wpływ na dalsze nasze poczynania. Trwa to jakiś czas, kiedy niespodziewanie Troll dostaje powołanie "marsz do woja". Enola Gay rozpada się. Jednak pozostali - cywile - nie próżnują, wytrwale ćwiczą i grają w szkolnych orkiestrach dętych. Rok 1994, Troll - Kapral uprzejmie wychodzi z MONu. Znów razem: Troll, Hans, Żydar i Gruby, ci sami, jednak zupełnie inni. Tym razem ze chrzcinami (polewanie nie tylko wodą, wielkie pisanie gdzie się tylko dało i czym się dało...) powstaje:

MISLEAD

Znów gramy, regularne próby i koncerty w Bydgoszczy i w województwie. No i czas na pierwsze nagranie: DYS DARKNESS VOM MIA. Daliśmy parę koncertów (trochę dla jaj, trochę dla picu) z udziałem wokalistów: Ciupaga (niedawno brała udział w "Szansie na sukces") oraz Kriss Marcoo (znany bydgoski weteran) Mile wspominamy nasze koncerty w internatach (żeńskich?) i bydgoskich knajpach:

Bałtyk
Sanatorium
Kuźnia
Klan

Wciąż odbywały się imprezy, wielkie imprezy, suto zakrapiane, my "wielcy rycerze" tylko we własnym gronie. Do czasu. Pojawiają się damy (nie, nie te białe z obrazów o północy
Tak było... do 1997 roku. Frontman Hans zamienia gitarę na dziewczynę (bardzo fajną zresztą). Jego miejsce w zespole zajmuje Pietia, basista z bydgoskiego Manifestu. Żydar zaczyna śpiewać. Ze względu na tembr jego głosu nasza muzyka mienia się na bardziej łagodną i melodyjną (a może i my, jak po burzy, bardziej się wyciszyliśmy?).
Gramy dalej koncerty, jest czadowo i nagle małe załamanie - odchodzi Pietia. Nie rezygnujemy i w trójkę chodzimy do studia "Elita" i nagrywamy trzy kawałki w cyfrowym wydaniu. Wkrótce dołącza do nas nowy basista - Żaba.
Zaczynamy koncertować poza województwem. Katowice i Bielsko Biała - Wspaniali ludzie, wspaniałe imprezy. Decydujemy się na pierwsze demo i ... przestajemy grać. Nie tylko ze względu na odejście Żaby (i tak musiał nas opuścić, wyjątkowo rozrywkowy facet, kochał żyć - na cudzy koszt) i związany z tym brak basisty.
Rok 2000 a w Mislead głucha, głucha cisza. Czasami tylko ktoś coś zabrzdąka. W 2001 to samo - może nawet ciszej bo pociechy śpią.
W 2002 proroczy sen Trolla (jaki nie powiem, żeby nie zapeszać) z głośnym hukiem budzi kapelę ze snu. Do zespołu dołączają: Fija: druga gitara oraz After: lider zespołu The Day After zaczyna szarpać gitarę basową.
I znowu gramy. Juwenalia 2002 Bydgoszcz (jeden "facet" z AB tak to spieprzył, że...), Explozja (też Bydgoszcz), Letni Zlot Starych Fordów w Szamotułach (z wielką atencją, kochamy staruszki, mają w sobie "to coś" - duszę). A co dalej? ...
W historii zespołu zapisało się wiele ciekawych, ważnych, czasami śmiesznych wydarzeń. Niektóre historyjki z pewnością Wam kiedyś opiszemy, bo - serio - są zajebiste Są też takie, o których z niechęcią wspominamy. Jest to jednak Historia Mislead, wiec trzeba o nich napisać.
Niemiło zaskoczył nas basita Bartek (widzieliśmy go na tegorocznym KATARze, gra w zespole Kashmir), który pod koniec ubiegłego roku, na kilka tygodni przed nagraniem Atropos opuścił nas. No cóż, może nie wytrzymywał naszego tempa życia, imprez (na których z resztą, niestety, rzadko bywał), naszych humorów, spóźniania się i wogóle. Bartek jest wielkim fanem Dream Theater, sam przyznał, że woli grać takie klimaty, więc, spoko, zrozumieliśmy go, jednak było nam przykro, bardzo przykro. Po Bartku bas przejął wspomniany wcześniej After. No cóż, opuścił nas także, wybrał swój zespół i to też zrozumieliśmy. Szkoda tylko, że zrobił to na krótko przed KATARem. Trudno, świat idzie dalej, a my razem z nim. W ostatniej chwili okazało się, że sąsiad Grubego - Robert, gra na basie. Najbardziej ucieszyło nas to, że gra nasze kawałki!! No to flaszka i do roboty, bo do KATARu zostało zaledwie kilkanaście godzin. Przeglądu i tak nie wygraliśmy ;D, ale co tam, Robert nas nie zawiódł i to najważniejsze. Zagrał bez potknięcia swoj pierwszy koncert (10-cio minutowy . Po koncercie kolejna flaszka, browary i impka na max, na której Robert został oksywiony Sąsiadem
Po kilku tygodniach Sąsiad grał już wszystkie nasze kawałki. Na bieżąco składaliśmy do kupy nasze stare i nowe pomysły, aby wyrobić się i - może na początku 2004 - nagrać kolejną płytę.
Niestety, rok 2004, okazał się mało łaskawy. Wiele naszych planów "wzięło w łeb" . Płyty również nie udało się wydać . Zaważyły na tym zmiany personalne w zespole i ogólny kryzys, jaki zapanował wśród nas.
Rozpogodziło się dopiero pod koniec roku, kiedy to ,po odejściu Filipa, jego miejsce zajął Dariusz - gitarzysta z nie bagatelnym doświadczeniem. Ten dopływ "świeżej krwi", zaowocował powstaniem nowego materiału. Stworzyliśmy kilka nowych kawałków, które mają pojawić się na płytce, latem tego roku.
Od października 2004 do lutego 2005 zagraliśmy tylko trzy koncerty. Niektórzy już pewnie o nas zapomnieli (?!). Sądzimy, że zmieni się to w bardzo krótkim czasie.